မေတ္တာရှင် မျောက်ဘုရင်

မေတ္တာရှင် မျောက်ဘုရင်

ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက သာသနာတော်ထွန်းကားစည်ပင်နေသော ကာလ၌ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် ရဟန်းတို့၏ မေးလျှောက်ချက်အရ မေတ္တာဖြင့် ပြည့်စုံတော်မူသော မျောက်ဘုရင်တစ်ပါး၏ အတ္တုပ္ပတ္တိအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းမှာ...

တစ်ခါသော် ဟိမဝန္တာတောကြီးအလယ်၌ ဝေရုက္ခမည်သော မျောက်မင်းတစ်ပါးသည် အပေါင်းအသင်း မျောက်ရှစ်သောင်းကို အုပ်ချုပ်လျက် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရလေးပါးနှင့် ပြည့်စုံစွာ အုပ်စိုးလျက် နေထိုင်တော်မူသည်။ မျောက်မင်းကား အလွန်တရာ သနားကြင်နာတတ်ပြီး အပေါင်းအသင်းတို့၏ စားဝတ်နေရေးကို အမြဲတစေ ဂရုစိုက်တော်မူသည်။ နေ့စဉ် မနက်မိုးလင်းသည်နှင့် မျောက်မင်းသည် အပေါင်းအသင်းများအတွက် အသီးအပွင့်တို့ကို ရှာဖွေပေးလေ့ရှိသည်။ မျောက်အပေါင်းတို့သည်လည်း မျောက်မင်း၏ မေတ္တာကို ခံစားရသဖြင့် ကိုယ်ကျိုးစွန့်၍ မျောက်မင်းအား ကြည်ညိုလေးစားကြသည်။

ထိုအချိန်အခါ၌ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၌ မင်းပြုတော်မူသော ဘုရင်တစ်ပါးရှိ၏။ ဘုရင်ကား အလွန်တရာ ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့ဖြင့် ညစ်ညမ်းလျက် ရှိသည်။ တစ်နေ့သောအခါ ဘုရင်သည် အမဲလိုက်ထွက်ရာ၌ မျောက်မင်း၏ ဥဒါန်းကို ကြားသိရလေသည်။ မျောက်မင်းကား အလွန်တရာ အသက်ရှည်ပြီး လှပတင့်တယ်သော မျောက်မင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုမျောက်မင်းကို မိမိ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်အောင် ဖမ်းဆီးနိုင်သူအား နန်းတော်၌ အကြီးအကဲရာထူး ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ဘုရင်က ကြေညာခဲ့သည်။

ထိုအမိန့်တော်ကို ကြားသိရသော အမဲလိုက်သမားတစ်ဦးသည် မျောက်မင်းအား ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သူသည် ဟိမဝန္တာတောကြီးသို့ ဝင်ရောက်၍ မျောက်မင်းကို ရှာဖွေလေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေပြီးနောက်မှ မျောက်မင်းနှင့် မျောက်အပေါင်းတို့ နေထိုင်ရာအရပ်သို့ ရောက်ရှိလေသည်။ သူသည် မျောက်မင်း၏ ဂုဏ်အသရေ၊ မေတ္တာ၊ ကရုဏာကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားလေသည်။ သို့သော် မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားကို စွဲ၍ မျောက်မင်းအား ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးပမ်းလေသည်။

အမဲလိုက်သမားသည် မျောက်မင်းအား ဖမ်းဆီးရန်အတွက် ထောင်ချောက်များစွာကို အကွက်ဆင်လေသည်။ မျောက်မင်းကား အလွန်တရာ ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသောကြောင့် ထောင်ချောက်များစွာကို အလွယ်တကူ ရှောင်ကွင်းနိုင်ခဲ့သည်။ မျောက်အပေါင်းတို့သည် မျောက်မင်း၏ ဉာဏ်ပညာကို ချီးကျူးကြလေသည်။

အမဲလိုက်သမားသည် ထောင်ချောက်များဖြင့် မအောင်မြင်သောအခါ အခြားသော နည်းလမ်းကို ကြံစည်လေသည်။ သူသည် မျောက်မင်းအား ဖမ်းဆီးရန်အတွက် အဆိပ်ခတ်ထားသော အသီးများကို မျောက်မင်းနေထိုင်ရာ အရပ်သို့ ပစ်ချခဲ့သည်။ မျောက်မင်းကား အဆိပ်ခတ်ထားသော အသီးများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သတိထား၍ မစားခဲ့ပေ။ သို့သော် မျောက်အပေါင်းတို့ကား မသိနားမလည်သောကြောင့် အဆိပ်ခတ်ထားသော အသီးများကို စားမိလေသည်။

အဆိပ်ကြောင့် မျောက်အပေါင်းတို့သည် မကျန်းမမာ ဖြစ်ကုန်၏။ အချို့ကား သေဆုံးကုန်၏။ မျောက်မင်းကား အလွန်တရာ ဝမ်းနည်း ပူဆွေးတော်မူသည်။ မျောက်မင်းသည် မိမိ၏ အပေါင်းအသင်းတို့အား ကယ်တင်ရန်အတွက် ကြိုးပမ်းလေသည်။ မျောက်မင်းကား အဆိပ်ကို အနည်းငယ် စားသုံး၍ မိမိကိုယ်ကို အဆိပ်သင့်စေလေသည်။ ထို့နောက် မျောက်မင်းသည် အဆိပ်ကို အန်ထုတ်၍ အပေါင်းအသင်းတို့အား ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်အခါ၌ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ဘုရင်သည် မျောက်မင်းအား ဖမ်းဆီးရရန်အတွက် အမဲလိုက်သမားအား အားပေးကူညီလျက် ရှိသည်။ ဘုရင်သည် မျောက်မင်းအား ဖမ်းဆီးရရှိပါက နန်းတော်၌ အကြီးအကဲရာထူး ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ အမဲလိုက်သမားသည် မျောက်မင်းအား ဖမ်းဆီးရန်အတွက် နောက်ဆုံးကြိုးပမ်းမှု ပြုလုပ်လေသည်။ သူသည် မျောက်မင်းအား ဖမ်းဆီးနိုင်သော ကြီးမားသော ထောင်ချောက်တစ်ခုကို အကွက်ဆင်လေသည်။

မျောက်မင်းကား အလွန်တရာ ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသောကြောင့် ထောင်ချောက်ကို သိရှိလေသည်။ သို့သော် မျောက်မင်းကား မိမိ၏ အပေါင်းအသင်းတို့အား ကယ်တင်ရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကို စတေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ မျောက်မင်းသည် ထောင်ချောက်သို့ ဝင်ရောက်၍ မိမိကိုယ်ကို ဖမ်းဆီးခံစေလေသည်။

အမဲလိုက်သမားသည် မျောက်မင်းအား ဖမ်းဆီးရရှိသောအခါ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်လေသည်။ သူသည် မျောက်မင်းအား ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ဘုရင်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ ဘုရင်ကား မျောက်မင်းအား မြင်တွေ့ရသောအခါ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်လေသည်။ ဘုရင်ကား မျောက်မင်းအား မိမိ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်အောင် ဖမ်းဆီးနိုင်သော အမဲလိုက်သမားအား နန်းတော်၌ အကြီးအကဲရာထူး ပေးခဲ့လေသည်။

ဘုရင်ကား မျောက်မင်းအား မိမိ၏ နန်းတော်၌ ထားရှိလေသည်။ မျောက်မင်းကား အလွန်တရာ မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရလေးပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသောကြောင့် ဘုရင်ကား မျောက်မင်း၏ ဂုဏ်အသရေကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အလွန်တရာ အံ့ဩ နေလေသည်။ ဘုရင်ကား မျောက်မင်း၏ တရားစကားကို နာကြားသောအခါ မိမိ၏ အကုသိုလ်ကံများကို သိရှိ၍ နောင်တရလေသည်။

ဘုရင်ကား မျောက်မင်းအား တောင်းပန်၍ မိမိ၏ အကုသိုလ်ကံများကို ဆေးကြောရန်အတွက် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကို ပြုလုပ်လေသည်။ မျောက်မင်းကား ဘုရင်၏ နောင်တကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်လေသည်။ မျောက်မင်းကား ဘုရင်အား မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရလေးပါးကို ကျင့်သုံးရန် တိုက်တွန်းလေသည်။

နောက်ဆုံး၌ မျောက်မင်းကား ဘုရင်အား အဆုံးအမများ ပေးတော်မူပြီးနောက် မိမိ၏ နေရာသို့ ပြန်လည်ကြွချီတော်မူသည်။ ဘုရင်ကား မျောက်မင်း၏ အဆုံးအမများကို နာခံ၍ မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရလေးပါးကို ကျင့်သုံးတော်မူလေသည်။ ထိုကြောင့် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်သည် အလွန်တရာ တိုးတက်စည်ပင်ကာ မင်းနှင့် ပြည်သူပြည်သားတို့သည် သာယာဝပြောစွာ နေထိုင်ကြကုန်သည်။

ကုသိုလ်တရားများ

မေတ္တာသည် အလွန်တရာ စွမ်းအားကြီးမားသည်။ မေတ္တာတရားဖြင့် အုပ်စိုးပါက မိမိကိုယ်ကိုသာမက ပတ်ဝန်းကျင်ကိုပါ အကျိုးပြုနိုင်သည်။ အတ္တကို စွန့်လွှတ်၍ အများအကျိုးကို ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တရားဖြစ်သည်။

ဘဝအဆက်ဆက် ပြုစုပျိုးထောင်တော်မူခဲ့သော ပါရမီတော်များ

ဤဇာတ်တော်၌ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သီလပါရမီ (သီလမြဲမြံခြင်း) နှင့် မေတ္တာပါရမီ (မေတ္တာဖြန့်ကျက်ခြင်း) ကို ဘုံအလုံး အ saranအသွယ်မရှိအောင် ဘဝပေါင်းများစွာမှ တိုင်အောင် ကြိုးစား ဘာဝနာကမ္မဌာန်းကျင့်သုံးတော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။